ارکستر ایرانی خالقی در حالی پروژه «دلشدگان» را روی صحنه برد که در آن به چهرههایی همچون حسین علیزاده، محمدرضا شجریان و ارسلان کامکار ادای احترام شد. این برنامه با محوریت اجرای موسیقی فیلمهای «دلشدگان» و «مادر» از ساختههای زندهیاد علی حاتمی در تالار وحدت برگزار شد. همچنین آثاری از روحالله خالقی، علی تجویدی و حسینعلی ملاح با همراهی ارکستر سازهای ایرانی و به یاد روحالله خالقی اجرا شد و رهبری این اجرا را محمدرضا عزیزی بر عهده داشت و پوریا اخواص به عنوان خواننده حضور داشت.
آغاز این کنسرت با تکنوازی کمانچه همراه بود که فضایی آرام و در عین حال جذاب داشت که به واسطه آنچه اجرا شد و همانگونه که مقصود این بخش بود، یاد و خاطره محمدرضا شجریان تداعی شد.
بخش بعدی اجرا با همراهی ارکستر ادامه پیدا کرد و آواز پوریا اخواص شنیده شد.در این کنسرت، شاهد تغییر در تنظیم آثار به منظور اجرای آنها با ارکستر بودیم که این تغییر برای صدای خواننده نیز مشهود بود، بهگونهای که در زمان اجرای «گلچهره» اخواص برخلاف شجریان آن را با اوجخوانی در محدوده پایینتر اجرا کرد. البته که این فضا در اجرای قطعات دیگر مانند «دلشدگان» نیز مشهود بود. به هر روی، در چنین آثاری تنظیم بهتر است متناسب با ظرفیت و محدوده صدای خواننده نوشته شود.
از دیگر ویژگیهای این کنسرت، اختصاص لحظاتی پس از اجرای هر قطعه به تکنوازی یکی از سازها بود؛ بخشی که در روند کلی اجرا تکرار میشد و فرصت بیشتری برای شنیدهشدن سازها و نوازندگان فراهم میکرد. به طور کلی در این کنسرت، یکی از ویژگیهای قابلتوجه اجرا این بود که ارکستر صرفا بر پایه صدای خواننده استوار نشده بود. درواقع، این سازها بودند که مخاطب را با خود همراه میکردند و ارکستر حضوری مستقلتر از همراهی صرف با خواننده داشت. اجرای قطعاتی از موسیقی فیلم «مادر» ساخته علی حاتمی اما فضایی نوستالژی در سالن ایجاد کرد که خود یکی از دلایلی بود که شنیدن این کنسرت را دلنشین میساخت.
